الگو براى همه . مىگويند مرحوم حاج شيخ نشسته بودند و طلبه‌ها هم در محضر او بودند . يك تاجرى عباى تابستانى براى مرحوم حاج شيخ آورد . ايشان ديدند اين عبا خيلى عالى است . اين عباهاى نازك بدن‌نما هميشه گران بوده و هست . مرحوم حاج شيخ ديند اين عبا را يك مرجع بپوشد يك قدرى زننده است ، امّا نمىخواستند هديهء كسى را ردّ كنند ؛ زيرا نمىشود هديه را ردّ كرد ؛ جنبهء خوبى ندارد . لذا مرحوم حاج شيخ به اين تاجر فرمودند : آقا اين عبا چقدر قيمت دارد ؟ او نمىخواست بگويد . آقا فرمودند : اين چند عباى معمولى مىشود ؟ گفت : شانزده عباى معمولى مىشود . مرحوم شيخ فرمودند : ممكن است اين عبا را كه من قبول كردم به شانزده عبا تبديل كنى ؟ گفت : بله . فرمودند : تبديل كن . اين آقاى تاجر رفت بازار و شانزده عبار گفت ؛ آن عبا را داد ، شانزده عبا آورد و نزد شيخ گذاشت . آقايان طلبه‌ها ، فضلا در جلسه نشسته بودند . مرحوم حاج شيخ يك عبا داد به اين يكى و به اين يكى و به آن ديگرى ، تا شانزده عبا تمام شد . يكى را هم همان‌جا به دوش گرفتند و بعد رو كردند به اين تاجر گفتند : حالا بهتر است يا آن وقت ؟ اگر آن‌وقت من عبا را پوشيده بودم يك نفر پوشيده مىشد ، امّا حالا ، شانزده نفر را پوشاندم كدام بهتر است ؟ نگوييد نمىشود ، به خدا مىشود . نگوييد مسئول نيستم ، همه مسئوليم : « كلّكم راع و كلّكم مسئول عن رعيّته » . جوانان عزيز ! ما اگر انقلاب بخواهيم يعنى اين ؛ در قضيه‌ى بازسازى بايد اوّل بازسازى اخلاقى كنيم . بايد برويم سراغ اخلاق در خانه ؛ جهزيه‌هايى كه همهء ما از پير و جوان ، مقدّس و غير مقدّس ، روحانى و غيرروحانى مىدهيم به دختر ؛ بفهمانيم اين جهيزيه ، شانزده جهيزيه مىشود ، بيست جهيزيه مىشود ، صد جهيزيه مىشود و بيا صد دختر را شوهر بده و خودت هم شوهر برو .